Trony

Rysunek nie przypomina żadnego z powszechnie znanych wizerunków anioła. Nie ma twarzy pełnej łagodności, nie posiada ciała. Zamiast tego — struktura. Stabilność. Posłuszeństwo, które nie jest uległością, lecz zasadą porządku. Centralnym motywem jest atom — symbol materii, porządku wszechświata, struktury, która nie podlega emocjom, lecz prawom. Z jego wnętrza wyrastają skrzydła — nie lekkie, lecz monumentalne, symetryczne, jakby wyrosły z samej logiki istnienia. To nie są skrzydła unoszące. To skrzydła zakorzenione. „Anioł Tronów” to figura, która nie przemawia obrazem ciała, lecz ideą. Pojawia się w Księdze Daniela i Ezechiela jako byt, który podtrzymuje boski porządek. W tej interpretacji — nowoczesnej, graficznej, niemal naukowej — anioł staje się syntezą duchowości i struktury.