Bez tchu

Praca ukazuje dwoje ludzi w intymnym geście bliskości – pocałunku, który zdaje się zatrzymać czas. Ich twarze, oświetlone delikatnym światłem, wyłaniają się z kart księgi, tworząc magiczny nastrój. Złote linie oplatające postacie wprowadzają subtelne ciepło, przywodząc na myśl jesienne światło i ulotne piękno przemijania. Obok pojawia się kruk – cichy obserwator, przynoszący ze sobą nutę tajemnicy i niepokoju, jakby przypominał o kruchości chwili.
Ten obraz to poemat o ulotności, bliskości i magii chwili.