Wizualna metafora wewnętrznego i zewnętrznego odkrywania. Centralnym elementem kompozycji jest postać ujęta z profilu, stająca się pomostem między dwoma światami: starożytną mądrością przodków, symbolizowaną przez wyłaniające się z cienia hieroglify, a świetlistą przyszłością reprezentowaną przez promienne słońce. Płomień i gwiazda na ciele postaci stanowią wyraz wewnętrznego ognia ciekawości oraz duchowego kompasu. Obraz jest hołdem dla ducha przygody i nieustannego przekraczania własnych granic.
